یادداشتهای یک سهامدار جزء

دوستی سوال کرده بودند که :

“به نظر شما واکنش کلی بورس به طرح هدفمندسازی چی خواهد بود؟
بخاطر کاهش سطح فروش شرکتها (بخصوص انژی برها) نزول می کنه؟
یا بخاطر افزایش سطح عمومی قیمتها (بخصوص جاهایی که به علت سیاستهای حمایتی رقابت خارجی وجود نداره) و افزایش سود سعود می کنه؟
اصلا چقدر باید به این قضیه تو محاسبات میان مدت ضریب داد؟”

به نظر بنده کل بازار سرمایه و بورس واکنش یکسانی نشان نخواهد داد. انرژی برها که به قول شما افت میکنند اما هنوز تکلیف سیمانی ها بعنوان غول انرژی برها معلوم نیست. هستند کسانی که معتقدند ممکن است سیمانی ها رشد هم داشته باشند. برنامه جدید وارداتی وزارت بازرگانی با هدف محدود کردن واردات و دادن رانت به تولیدات داخلی، قطعاً یار دوازدهم تیم کارخانجاتی خواهد بود که در مصاف با محصولات وارداتی کم آورده اند و یا خواهند آورد.

در مورد هدفمند سازی یازانه ها هم معتقدم که این دوام نخواهد آورد و نسبتاً زود یا دولت از اجرا (یا ادامه اجرا) یش منصرف خواهد شد و یا با شکست مواجه شده و به بایگانی خواهد رفت.

حجت قندی در مطلبی کوتاه اما گویا به بررسی طرح هدفمند سازی یارانه ها پرداخته است…

این مصاحبه دوست خوبم محمد طاهری با دکتر نهاوندیان را از دست ندهید. به قول دوستی تا زمانی که در فرهنگ ما سرمایه دار بار منفی دارد، ما در اقتصاد آزاد به جایی نمیرسیم.

دوست عزیزی در نظرات پست قبلی دلایل کاهش شدید ارزش پوند را خواسته بودند. در منابعی که در این مورد یافتم به دلایل گوناگونی اشاره شده است. کتی لین معتقد است که پوند به 5 دلیل در حال سقوط است:

1- شرکت Prudential میخواهد شرکت  AIG Asia را به قیمت 35.5 میلیارد دلار بخرد و لذا برای تامین منابع مالی دست به فروش پوند زده است.

2- اختلاف میان نرخ بهره انگلستان و آلمان به بالاترین حد خود از سال 2005 رسیده است و لذا هزینه های گرفتن وام برای دولت در انگلستان بیشتر است.

3- بانک انگلستان احمتال دارد به انبساط مالی روی بیاورد.

4- به گزارش CFTC تعداد پوزیشنهایی short sell روی جفت GBP/USD رکورد جدیدی را ثبت کرده است.

5- گزارشهای زیادی درباره فروش پوند توسط هج فاندها به گوش میرسد.

خواندن این مقاله وال استریت ژورنال، این پست baby pips درباره پوند و این مقاله تایمز مالی درباره افزایش فروش یورو توسط هج فاندها خالی از لطف نیست.

بعد از کاهش رتبه بندی یونان در اتحادیه اروپا، اینبار نوبت اسپانیا و پرتغال خواهد بود که در دامان بحرانی بیافتند که ظاهراً بی انظباطی های مالی خودشان باعث و بانی آن شده است. در صورتی که چنین اتفاقی رخ دهد، پیش بینی میشود که ارزش یورو به مسیر کاهشی خود ادامه دهد.

و اما در نمودار یورو-دلار:

در تایم روزانه قیمت بعد از یک روند نزولی نسبتاً شدید که 11% از ارزش این ارز اروپایی را کاهش داده است، یک ساپورت نسبتاً قوی در محدوده 1.3450 ساخته است. این ساپورت در تایم هفتگی در تلاقی با عدد فیبوی 61.8% ای است که حداقل آن در اواخر اکتبر 2008 (آغاز بحران sub prime mortgage در امریکا) تشکیل شده است و حداکثر آن در اواخر نوامبر 2009 یعنی 13 ماه بعد در زمانی که امیدها به پایان یافتن بحران مالی امریکا زیاد شده بود. دقت کنید که این حداقل و حداکثر حمایت و مقاومتی فاندامنتال هستند که به نظر بنده اهمیت آنها را بالا میبرد. حال چه اتفاقی برای یورو می افتد کاملاً بستگی به بحران یونان و رتبه بندی دو کشور شبه جزیره ایبریا دارد. اگر فرانسه و آلمان موفق شوند با خرید اوراق قرضه یونان، این کشور را به ثبات برسانند و یونان با برقراری سیاست انقباض اقتصادی با افزایش مالیاتها کسری بودجه اش را کاهش دهد و اسپانیا و پرتغال هم بحران را به سلامت پشت سر بگذارند میتوان امیدوار بود که یورو در دراز مدت شروع به صعود کرده و به قیمتهایی حول و حوش 1.5 برگردد. اما اگر یونان، اسپانیا و پرتغال نا موفق باشند، میتوان این ساپورت را شکسته شده دید و باید قیمتهایی در رنج 1.23 را برای یورو متصور بود.

برای مطالعه بیشتر میتوانید از این نوشته پویان مشایخ و این مقاله وال استریت ژورنال استفاده کنید.