یادداشتهای یک سهامدار جزء

این سخن آلن گرین اسپن میتواند پاسخی به “اشغالگران وال استریت” باشد. هرچند نحوه برخورد دهک‌های ثروتمند جامعه در امریکا (و بخصوص بانک‌داران) با طبقه متوسط دوستانه نبوده است اما بالاخره کمکی که این طبقه به حرکت دادن اقتصاد کرده‌اند، چیزی است که معترضین نباید فراموش کنند.

I don’t know where the stock market is going, but I will say this, that if it continues higher, this will do more to stimulate the economy than anything we’ve been talking about today or anything anybody else was talking about.
Alan Greenspan

نمیدانم که بازار بورس به کدامین سو می‌رود، اما باید بگویم که اگر به روند صعودی خود ادامه دهد، میتواند بهترین محرک برای اقتصاد باشد، بهتر از هر چیزی که امروز ما یا هرکسی درباره‌اش سخن گفته است.

این سوالی بود که چند روز پیش در برنامه ای تلویزیونی از مردم (به خصوص قشر تحصیل کرده و دانشگاهیان) پرسیده می شد. با شنیدن سوال در یک محاسبه سر انگشتی به عدد 100 دلار در ماه رسیدم. اما جوابهای مردم از 500 دلار تا چند میلیون دلار در ماه متغیر بود!! تاسف خوردم که چرا مردم ما به جای اینکه وقتی چیزی را میشنوند به دنبال راهی برای نفی یا اثبات آن باشند، اگر شنیده را مطابق علایقشان دانستند، آنرا پخش میکنند.

بی اختیار یاد دو داستان افتادم اول یاد دوستی در دوران کودکی افتادم که میگفت پدرش در سفری که به عربستان داشته دیده که مردم عربستان در کوچه و خیابان “کارت سهم نفت” خود را خرج میکنند (لابد کارت اعتباری منظورش بوده است).دوم یاد یکی از اولین سخنرانی های رییس جمهور در سال 84 که گفتند با 1% درآمد کشور مشکل مسکن جوانان را حل میکنند بی توجه به اینکه با احتساب درآمد آن روز کشور (حدود 42 میلیارد دلار) اگر ما 4 میلیون جوان بدون خانه هم داشته باشیم، به هر کدام نفری 100 دلار میرسد. لپ تاپ 100 دلاری دیده بودیم، مسکن 100 دلاری نه.

پی نوشت: در همان برنامه گفته شد که سهم ناخالص هر ایرانی از نفت حدود 140 دلار در ماه است و سهم خالص حدود 42 دلار.

نتیجه گیری اخلاقی: خیلی فکر نکنید که اگر من جای فلانی و فلانی بودم، پول نفت را بین مردم پخش میکردم و همه در آسایش و آرامش زندگی میکردند.

نتیجه گیری امریکایی: اوباما در یکی از مصاحبه هایش به تازگی اذعان کرد بعضی کارها را که قول انجامش را داده بود، به خاطر ناممکن بودن توسط دولتهای قبلی اجرا نشده و او نیز توانایی اجرای آنها را ندارد.

نتیجه گیری ریاضی: ریاضی دارای کاربردهای فراوانی در زندگی است.

نتبجه گیری نفتی: برخلاف نظر خیلی ها معتقدم اگر ما از ابتدا نفت نداشتیم، اوضاعی به مراتب بدتر از امروز میداشتیم.

نتیجه گیری اجتماعی: الناس علی دین ملوکهم.

دوست بسیار عزیزی در پایین مطلب قبلی کامنت گذاشته بودند که :”… می‌خواستم خواهش کنم درباره پیش بینی‌تون در مورد شکست خوردن این طرح بیشتر توضیح بدید… آیا با اصل هدفمندسازی موافقید اما دولت رو آماده اجرا نمی‌بینید یا اینکه اساساً با تداوم وضع فعلی موافقید؟
در مورد واردات چی؟ آیا ارز ارزان و ورود شیر مرغ تا جان آدمیزاد به قیمت بیکاری کارگر ایرانی رو به محدودسازی واردات و به قول شما «رانت» دادن به تولید داخل (کاری که چین و هند مالزی و … کرده‌اند و می‌کنند) ترجیح میدین؟”

ضمن تشکر از این دوست گرامی و فرهیخته باید عرض کنم که در مورد طرح هدفمند سازی معتقدم که دولت اولاً در شرایطی قرار ندارد که بتواند و یا بخواهد مردم را دلگیر کند. هرچند با اساس اینکه یارانه ها باید به صورت نقدی و هدفمند توزیع شود کاملاً موافقم. دلیل دیگری که برای عدم موفقیت این طرح دارم، ناکاراآمدی دولت به دلیل نداشتن تجربه اجرایی بالاست.

از طرف دیگر با برخورد احساسی شما با مساله واردات مخالفم. بنده جایی صحبت از اینکه ارز باید ارزان باشد نکرده ام و هرکجا که بحث قیمت ارز شده، جزو موافقین واقعی شدن قیمت ارز بوده ام و معتقدم دولت هایی که سعی در کنترل دستوری قیمت ارز دارند، تنها با فشردن روی این فنر اقتصادی، جهش آنرا پس از برداشته شدن فشار بیشتر خواهند کرد. چین، هند و مالزی بعنوان کشورهای عضو WTO اجازه دادن رانت به تولید داخلی ندارند. این کشورها با هوشمندی صنایعی را انتخاب کرده اند که در آنها مزیت نسبی دارند و با سرمایه گذاری در این صنایع، رشد و شکوفایی را برای کشورشان به ارمغان آورده اند.

کارگر ایرانی اما، وضع امروزش تعریفی ندارد. ببینید کشوری که با تمام ابین رانتهایی که به صنایع داخلی میدهد  (حتی مجلس با دو فوریت اجازه کاهش 20 درصدی تعرفه واردات خودرو را نمیدهد) اوضاع کارگران و کارخانجاتش چگونه است و مقایسه کنید با آنهایی که نام بردید که دارند شانه به شانه با دنیا حرکت میکنند و اوضاع کارگرانشان به شهادت آمار و ارقام از ما بهتر است.

به شما حق میدهم نگران بیکاری کارگران ایرانی باشید اما به من هم حق بدهید که نگران جان سی هزار نفری باشم که سالانه به دلایل متعدد، که یکی از پررنگترین آنها انواع نواقص ایمنی است، به مقصد نمیرسند و جنازه هایشان در جاده هایمان فراوان است، باشم. چند نفر در داستان کامیونهای هوو جان باختند؟ اگر صنعت خودرو سازی ما از مثلاً 10 سال پیش خود را آماده رقابت در بازاری با تعرفه پایین میکرد (و دولت هم پول تعرفه ها را در این ده سال به خودروسازان میداد)، آیا محصولات تولیدی ما امروز بهتر نبودند؟ آیا این افزایش کیفیت به افزایش ایمنی سفرها منجر نمیشد؟

موافق بیکاری هیچ کارگری نیستم اما اوضاع اقتصاد و صنعت را در کشور مثل داستان آن پادشاه کوتاه قدی میدانم که پای کسانی را که از او بلند قد تر بودند از زانو قطع میکرد تا شاد بلندقدتر به نظر برسد.

نمایشگاه و سمینار فارکس منطقه ای در 20 و 21 می در بیروت تشکیل شد. از آنجاییکه تعدادی از دوستان در مورد سمینارها سوال کردند، به طور خلاصه نظرات تعدادی از سخرانان را عرض میکنم:

Todd Gordon

Todd استراتژیست بروکر Forex.com است و به طور همزمان تریدر یک هج فاند است. Todd از امواج الیوت بعنوان نقشه راه و نسبتهای فیبوناچی بعنوان مقیاس استفاده میکند. از نظر او تحلیل بین بازاری از اهمیت بالایی برخوردار است. یکی از نکات جالبی که Todd به آن اشاره کرد، correlation بالای بین ارزها با بازارهای دیگر بود که برای مثال میتوان به ارتباط بالای AUD/JPY و Dow Industrial Average اشاره نمود. آخرین توصیه Todd این بود:” تریدرهای خاورمیانه در هر معامله ریسک بالایی انجام میدهند. خواهش میکنم به خاطر من لات سایز را کاهش دهید.”

(روی تصویر کلیک کنید)

Joseph Trevisani

Joe تحلیلگر فاندامنتال Fx Sol است که در یک سخنرانی طولانی به بررسی اوضاع اقتصادی فعلی در سه منطقه یورو، امریکا و خاور دور پرداخت. نظرات او در خصوص عدم احتمال default  امریکا به رغم کسری بودجه بالای این کشور.

Brandon Wendell

Brandon مدرس Online trading academy است که در خصوص اهمیت محدوده های ساپورت و رزیستنس بود. تعریف او از منطقه حمایت  فاصله بین پایینترین قیمت بسته ( جایی که فروشندگان خود را تثبیت کرده اند) تا پایینترین مینیمم (جایی که فروشندگان به آن دست یافته اند اما از دست داده اند) است. در مورد مقاومت هم داستان بالعکس است. او اعتقاد داشت که زمانی که یک کندل بزرگ نزولی در نزدیکی منطقه ساپورت دیده شد، میتوان با تقریب خوبی در نزدیکی ساپورت اقدام به خرید کرد (در مورد مقاومت برعکس). او توصیه به استفاده از سه تایم به روش دکتر الدر برای تشخیص محدوده های حمایت و مقاومت کرد.

Mike Baghdady

Mike مدعی بود که او و پسرش تنها دو خاورمیانه ای هستند که در بازار بورس نیویورک floor trader بوده اند. از آنجاییکه گاه سیستمهای ترید باهم تناقض دارند، سیستم ترید این تریدر با آموزشهای Brandon متفاوت بود. Mike معتقد است که زمانی که در یک روند منفی هستیم، ساپورتها محل خوبی برای فروش هستند و بالعکس در روند صعودی باید در مقاومتها خرید. او سیستم ترید اوتماتیکی بر این اساس طراحی کرده و از آن استفاده میکند.

Nour Al-Hammoury

همانطور که پیشتر عرض شد، امسال علاقه اکثریت به تحلیل بین بازاری معطوف شده بود و این تحلیلگر جوان عرب نیز با ارایه یافته های خود و تحلیل بین بازاری، تحلیل خوب و جالبی از طلا، یورو و پوند ارایه کرد.

در نهایت میتوان گفت هرچند نمایشگاه و سمینار منطقه ای بیروت از استانداردهای جهانی عقبتر بود اما در مجموع تا حدودی تریدرهای منطقه را با جو بازار فارکس آشنا میکرد.

به نظرم میرسد که الان وقت مناسبی است که این جفت ارز را short sell کنیم.

از دید بنیادین بانک مرکزی استرالیا هرچند اقدام به افزایش نرخ بهره به اندازه 25 واحد نمود اما اعلام کرد که از این به بعد نرخ افزایش رشد اقتصادی را کاهش خواهد داد. از طرف دیگر بانک مرکزی نیوزیلند هرچند نرخ بهره را بالا نبرده است اما قصدش این است که به زودی (شاید در ماه آینده) اقدام به بالا بردن نرخ بهره کند.

نیوزیلند در ماه ژانویه بعد از 7 ماه اولین تراز تجاری مثبتش را تجربه کرد و در فوریه شاخص اعتماد مصرف کننده به بالاترین نرخ در 10 سال اخیر رسید.

از دید تکنیکال، جفت ارز پس از تجربه بالاترین نرخ طی 9 سال اخیر (1.3114)، نتوانسته است این مقاومت را بکشند و بعد از تست این محدوده، به سمت خط روندی برگشته است که از اوایل فوریه تشکیل شده و جفت ارز برای چهارمین بار آنرا تست میکند(روی شکل کلیک کنید). با شکسته شدن خط روند صعودی در تایم 4 ساعته، میتوان وارد معامله شد. پس معامله ما به این صورت خواهد بود:

Sell AUD/NZD at 1.2950

SL: 1.3130

TP1: 1.2800

TP2: خط روند بیرونی