یادداشتهای یک سهامدار جزء

یکی از علایق من گشت زدن در کتاب فروشی هاست. از حسن تصادف دو کتاب فروشی نسبتاً خوب در نزدیکی خانه یافته ام که گاهی به آنها سر میزنم. چندی پیش کتاب مجاهدان مشروطه نوشته سهراب یزدانی را در یکی از آنها دیدم و خریدم. کتاب با دیدی تحقیقی (و نه آرمانگرایانه) اقدام به بیان وقایع مشروطه نموده است.

وقایع مشروطه و بخصوص انقلاب مردم تبریز (که همیشه در تاریخ ما علمدار و پیشروی مبارزات آزادی خواهانه بودند) هم نقطه درخشانی در تاریخ صد ساله اخیر است و هم نقطه حسرت بزرگی که چرا مشروطه (مانند اکثر انقلابها) فرزندانش را خورد و آنها را به حاشیه راند و به جایش “مجاهدان شنبه*” را نشاند یا کار را بدست دشمنان قسم خورده مشروطه و مشروطیت سپرد. از قضای روزگار وقتی فصول مربوط به ورود ارتش روسیه و اشغال تبریز را میخواندم در بک گراند موسیقی ملایمی پخش میشد که تم غمناکش با تم تراژیک ماجرای مشروطه خواهان تبریز مطابقت داشت. نام و یاد همه مجاهدان راه آزادی گرامی باد.

نوشته روزنامه اعتماد درباره این کتاب را ببینید.

*:در کتاب آمده که مردم بذله گوی تهران به مجاهدانی که بعد از پایان جنگ و تصرف تهران (که در روز جمعه رخ داد) به صفوف مجاهدان پیوست و قداره مجاهدت بستند، مجاهدان شنبه میگفتند.