یادداشتهای یک سهامدار جزء

یکی از علایق من گشت زدن در کتاب فروشی هاست. از حسن تصادف دو کتاب فروشی نسبتاً خوب در نزدیکی خانه یافته ام که گاهی به آنها سر میزنم. چندی پیش کتاب مجاهدان مشروطه نوشته سهراب یزدانی را در یکی از آنها دیدم و خریدم. کتاب با دیدی تحقیقی (و نه آرمانگرایانه) اقدام به بیان وقایع مشروطه نموده است.

وقایع مشروطه و بخصوص انقلاب مردم تبریز (که همیشه در تاریخ ما علمدار و پیشروی مبارزات آزادی خواهانه بودند) هم نقطه درخشانی در تاریخ صد ساله اخیر است و هم نقطه حسرت بزرگی که چرا مشروطه (مانند اکثر انقلابها) فرزندانش را خورد و آنها را به حاشیه راند و به جایش “مجاهدان شنبه*” را نشاند یا کار را بدست دشمنان قسم خورده مشروطه و مشروطیت سپرد. از قضای روزگار وقتی فصول مربوط به ورود ارتش روسیه و اشغال تبریز را میخواندم در بک گراند موسیقی ملایمی پخش میشد که تم غمناکش با تم تراژیک ماجرای مشروطه خواهان تبریز مطابقت داشت. نام و یاد همه مجاهدان راه آزادی گرامی باد.

نوشته روزنامه اعتماد درباره این کتاب را ببینید.

*:در کتاب آمده که مردم بذله گوی تهران به مجاهدانی که بعد از پایان جنگ و تصرف تهران (که در روز جمعه رخ داد) به صفوف مجاهدان پیوست و قداره مجاهدت بستند، مجاهدان شنبه میگفتند.

نمیدانم از کجا و چطور مردم ما اینقدر به حرکت براونی علاقه پیدا کزده اند. کمتر پیش می آید که در کوچه و خیابان (یا حتی زندگی و کار) مردم ما مستقیم حرکت کنند. چه داخل ارابه های آهنین خود باشند چه پیاده، معمولاً صاف راه نمیروند. دایم مارپیچ حرکت میکنند. اگر از حق نگذریم گاهی دلیل این حرکت مارپیچ خود شخص نیست، بلکه همشهریانی هستند که مشغول حرکت براونی خود هستند. اگر در این توفان براونی ها بخواهی صاف هم حرکت کنی، نمیتوانی و لذا باید همرنگ جماعت شوی. دیروز در میدان تجریش ناخودآگاه یاد خدام حرم امام رضا افتادم که وسط جمعیت ایستاده بودند و میگفتند :”آقا از سمت راست حرکت کن…” و من که در کودکی خود فکر میکردم که چرا اینها اینقدر توضیح واضحات میدهند!

بعنوان کسی که اندک تجربه ای در سهام دارم و اصولاً ورودم به بازارهای مالی از طریق سهام بوده، خوشحالم که توجه دوستان به سهام بیشتر شده است. چند نکته ای را جهت عرض به دوستان به صورت نمره ای (bulleting) دارم (بسیاری از این نکات را در بازار صعودی 82 هم به دوستان عرض کرده بودم):
- بازار سهام مانند سایر بازارهای مالی دوری سود/ضرر دارد. اینکه امروز شاخص رکورد تاریخ 43 ساله بورس را زده یا سال قبل بهترین دوره رشد بورس بوده است، دلیلی بر جهش پابرهنه وسط بازار سهام نیست. فراموش نکنیم که سال 83 همین ورود بی مطالعه مردم باعث ایجاد حباب و ترکیدن آن شد. برای ورود به بازار سهام مانند هر بازار دیگری باید تحلیل داشت و یک نقطه قوت (edge).
- یک ایراد بزرگ بازار صعودی این است که شما تقریباً هر سهمی میخرید، رشد میکند و این امر باعث توهم سهامداران تازه کار شده و با کاهش تمرکزشان از بازار، اقدام به ریسکهای عجیب و غریب میکنند (مثلاً نمودار مداران را ببینید. در سال 82 این سهم تا 1100 تومان هم بالا رفت بدون اینکه ارزش این شرکت امروز 183 تومانی اینقدر بالا باشد). در بازار صعودی اوایل دهه 80 به دوستان عرض کردم که اینکه شما شکربنی که با سرعت رشد میکند را بخرید و در ماه 10-12 درصد سود ببرید از شما معامله گر نمیسازد.
- همانطور که در بازار ارز نمیتوان همه را به اسکالپ یا ترید لانگ ترم تشویق کرد، نمیتوان در سهام هم به همه توصیه نوسان گیری کرد. اینکه افراد به قول و توصیه بعضی دوستان با 10-15% سود خارج شوند یا نشوند، همه در گرو تایم فریم شما و تارگتتان است.
- استاپ فراموش نشود. تمام بازارهای مالی از جهت نیاز به کنترل ریسک و مدیریت سرمایه شبیه هم هستند. مطمئن شوید استاپتان در جایی قرار میگیرد که شما را در صف فروش قرار نمیدهد.
- بازهم مشابه فارکس، استراتژی داشته باشید. بر خلاف نظر دوستانی که معتقدند بازار سهام ایران فقط بر اطلاعات نهانی میچرخد، تجربه شخصی ام نشان داده است که میتوان با دارا بودن استراتژی مناسب در بازار سهام ایران موفق بود.
- حتماً حجم مبنا را مورد توجه قرار دهید. اما سهام با حجم مبنای کم، لزوماً بهتر هم نیست. زیرا در شرایط نزول، این سهام سرعت افت بالاتری دارند. مثلاً وبصادر حجم مبنایی حدود 5 میلیون سهم دارد. به خاطر ندارم که این سهم تاکنون این حجم را پرکرده باشد. هرچند حرکت با این سهم صبر میطلبید اما بنده از آن بعنوان یک کاهنده ریسک در سبدم استفاده کردم و بعد از رسیدن سهم به قیمتی که از پیش تعیین کرده بودم، آنرا فروختم.
- سخن آخر اینکه، مبانی بازارهای مالی بسیار بهم شبیه است. سه رکن تحلیل، روانشناسی و مدیریت سرمایه را فراموش نکنید و از ترید خود لذت ببرید.

پی نوشت:
پدر کندی رییس جمهور امریکا در خاطراتش آورده که روزی در وال استریت یک پسرک واکسی در حلی که کفش او را واکس میزده برایش از امکان بالا رفتن یک سهم میگفته و اینکه “این سهم رد خور ندارد”. همین برخورد کوتاه، کندی پدر باهوش را به صرافت می اندازد که سهامش را نقد کند، چون معتقد بود زمانی که همه جامعه درباره سهام و رشدش حرف میزنند و همه فعال شده اند، قله نزدیک است (با خرید سهام برای سرمایه گذاری بلند مدت اشتباه نشود). و تاریخ این ماجرا: سه ماه پیش از سقوط تمام بازارهای مالی امریکا در سال 1929 و به تبع آن Grand depression دهه 1930.

به نظرم میرسد که الان وقت مناسبی است که این جفت ارز را short sell کنیم.

از دید بنیادین بانک مرکزی استرالیا هرچند اقدام به افزایش نرخ بهره به اندازه 25 واحد نمود اما اعلام کرد که از این به بعد نرخ افزایش رشد اقتصادی را کاهش خواهد داد. از طرف دیگر بانک مرکزی نیوزیلند هرچند نرخ بهره را بالا نبرده است اما قصدش این است که به زودی (شاید در ماه آینده) اقدام به بالا بردن نرخ بهره کند.

نیوزیلند در ماه ژانویه بعد از 7 ماه اولین تراز تجاری مثبتش را تجربه کرد و در فوریه شاخص اعتماد مصرف کننده به بالاترین نرخ در 10 سال اخیر رسید.

از دید تکنیکال، جفت ارز پس از تجربه بالاترین نرخ طی 9 سال اخیر (1.3114)، نتوانسته است این مقاومت را بکشند و بعد از تست این محدوده، به سمت خط روندی برگشته است که از اوایل فوریه تشکیل شده و جفت ارز برای چهارمین بار آنرا تست میکند(روی شکل کلیک کنید). با شکسته شدن خط روند صعودی در تایم 4 ساعته، میتوان وارد معامله شد. پس معامله ما به این صورت خواهد بود:

Sell AUD/NZD at 1.2950

SL: 1.3130

TP1: 1.2800

TP2: خط روند بیرونی

این مصاحبه دوست خوبم محمد طاهری با دکتر نهاوندیان را از دست ندهید. به قول دوستی تا زمانی که در فرهنگ ما سرمایه دار بار منفی دارد، ما در اقتصاد آزاد به جایی نمیرسیم.